Blijf dichtbij

by

Gisterenavond ben ik ontzettend in het zonnetje gezet door mijn collega’s van SAP. Eigenlijk overtrof dit afscheid mijn stoutste dromen of verwachtingen. Voor zover je die mag hebben natuurlijk…

Al was ik best benieuwd, laat ik maar eerlijk zijn 🙂 Maar ik was dan ook al flink verlekkerd door de privé DM-campagne die ik afgelopen weken op de deurmat vond.

Lieve briefjes met prikkelende headings. Steeds weer een ander onderwerp en gadget in een SAPdoosje. Zo kreeg ik bijvoorbeeld een things (not) to do lijst. Een ‘placemat build it yourself bouwpakket’ (met lieve, leuke en soms erg belastende foto’s uit de vele jaren bij SAP).

En maandag kreeg ik een uitnodiging voor donderdagavond vergezeld door twee pakjes Kleenex. De tekst die erbij hoorde ‘Je hoeft niets te doen, behalve te genieten. Neem de zakdoeken maar mee, want je weet nooit’. Tju toch, ik ben toch al zo’n brulaap. Daar heeft toch niemand wat aan als ik ook nog eens een potje ga zitten simmen…

Als ik uit de auto stap ben ik dan ook best een beetje zenuwachtig. Er klinkt gejoel en gejuich van mijn collega’s als ik het Restaurant Lai Thai in den Bosch binnenstap. Daar is ze! Tjonge, je ziet het misschien niet aan me op zo’n moment, maar mijn hart klopt in mijn keel. En ook betrap ik mezelf erop dat ik zelfs een beetje loop te bibberen.

‘Relax Mim… Hé jij bent toch die stoere wereldreizigster die alles aankan?’ Probeer ik mezelf moed in te praten. Maar eigenlijk verdwijnt het rare gevoel pas als ik 10 minuutjes op ‘de troon’ heb gezeten. Troon? Ja ha, ha, de tafels staan in een ‘hoek- opstelling’. In de hoek staat een ronde tafel en daaraan mag ik zitten. Zo kan ik beiden tafels overzien. Ik voel me eigenlijk net een soort Sinterklaas op een troon. Gelukkig zitten mijn maatjes van blok C aan dezelfde tafel. Blok C? De bureau’s, op kantoor, zijn per vier gegroepeerd. En het groepje waaraan ik zat noemden we altijd blok C. Oftewel: Het blok van de écht leuke mensen 😉

Gelukkig wordt de tafel snel volgezet met allerlei Thaise heerlijkheden. Geen tijd om te ‘miemelen’. Mmmmmm kip met cashewnoten, zoete kabeljauw, kip in groene curry, beef in een hete curry… Da’s een goede voorbereiding op onze reis 🙂

Na het hoofdgerecht staat Otto op voor een speech. Hij weet het mooi te brengen en ik word er flink doorheen gehaald… Gelukkig heb ik al een rood hoofd, anders had ik zeker tot mijn kruin gekleurd. Want natuurlijk worden niet alleen mijn charmante acties belicht. Zo wordt bijvoorbeeld ook nog even stilgestaan bij een DM waarbij ik persoonsnamen en bedrijfsnamen verwisselde. Dit had ik natuurlijk liever geheim gehouden tot het einde der dagen 😉

Na Otto’s speech tovert Cees zijn gitaar tevoorschijn. Er is een lied voor me geschreven en dat wordt door alle collega’s ten gehore gebracht!!! Na een paar klanken ontdek ik de melodie ‘Blijf bij mij’ van mijn grote vriendin Ruth. Zouden ze weten dat ik nog ieder jaar naar een concert van haar ga? Dit lied heet ‘Blijf dichtbij!’ en is zo ontzettend lief. Daar waren die zakdoeken voor bedoeld! Maar tranen blijven uit. Ik kan alleen maar stralen en alles over me heen laten komen.

Dan zijn er cadeaus en krijg ik een ontzettend toffe reisgids overhandigd. Deze is niet, nooit en nergens te koop in welke winkel dan ook. Mijn collega’s hebben hem speciaal voor mij geschreven! Iedereen geeft in de gids tips die Jeroen en mij naar de meest onverwachte plekjes van de wereld zullen brengen. Van San Francisco naar Texel, van Bolivia naar Alaska, Graceland, Spanje, Costa Rica, Toscane, Ibiza, Liempde en nog veel, veel meer bestemmingen. De gids is opgemaakt door ‘de vrienden’ van HSP en gedrukt door ‘de vrienden’ van Biblo van Gerwen. Ik ben er echt even stil van.

Teammaatje Mark heeft ook nog een cadeautje voor me. Met mijn verjaardag gaf ie al een LP reisgids waarmee hij me waarschuwde tegen alle enge ziektes in het buitenland. Waarschijnlijk alleen maar bedoeld om me in Nederland & bij SAP te houden… Nu heeft ie een cadeautje zodat ons afscheid niet te pijnlijk zal zijn. Nieuwsgierig pak ik het pakje uit en vind een digitaal fotolijstje in sleutelhanger formaat. De bedoeling was met 30 foto’s van hemzelf 🙂 Tju, zal naast zijn collegialiteit ook zijn humor gaan missen!

Dan volgt er een toetje, een kopje thee en is het écht afgelopen. Buiten krijg ik de laatste dikke knuffels en stap ik in mijn auto. Nou, dat was het dan…

Whééééééeéé Boehoeoeoeoeoe 😦 Waar zijn mijn zakdoekjes?

Tags: , , ,

2 Reacties to “Blijf dichtbij”

  1. De buurvrouw van 't jaar Says:

    Ha die ex-buurvrouw,
    Hopelijk heb je geen last gehad van het Thaise eten, zoals een aantal collega’s hier 🙂 De cadeaus – jawel, het kan niet op, er volgen nog TWEE cadeaus.. – worden deze week door een speciale koerier bij je afgeleverd.
    Groetjes,
    Marijke

  2. jeroenmim Says:

    Moet niet gekker worden! Nog meer cadeau’s?
    Jeetje (I love it!!!). Enneuh… wie had er liever een boterham met pindakaas gehad? Tja, je moet ook niet on-ingeënt aan zo’n diner beginnen 😉 Ik heb er alleen maar van genoten. Geen last gehad. Alleen van het afscheid. Dat zorgde voor een heimwee gevoel. Heb ik nog steeds een beetje last van!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: