Posts Tagged ‘SAP’

And the winner is….

augustus 6, 2008

Lieve onderwegmetmartenslezers… BEDANKT! Wat hebben wij gelachen om jullie inzendingen voor de jumpwedstrijd! WOW, GAAF, GAAF, GAAF!!! Hoog, laag, dik, dun, jong, oud… Jump baby, jump!! Na een paar dagen uitstel, voor de laatste plaatjes van vakantiegangers (*en het was echt moeilijk om een winnaar te kiezen), hier dan eindelijk de uitslag 🙂 Lach maar even lekker met ons mee!!

1e prijs

De eerste prijs gaat naar Peter Venis

Ongelooflijk dat Peter zo kinky en hoog uit zijn stoel komt. Normaal blijft ie eigenlijk altijd in zijn stoel zitten, biertjes drinken en televisie kijken. Waarschijnlijk begrijp je nu zijn buik iets beter... Met onderwegmetmartens hebben we hem dus toch 'in beweging' gekregen. Chapeau Peter! Jij bent de winnaar van de fantastische 3-Dubbel CD met panfluitmuziek. Misschien kun je daar de rest van de zomer op dansen? Hij is ook zeer geschikt voor BBQ's (met bier) (we hebben hebben enigszins getwijfeld of hier niet gesjoemeld is met de foto, maar we hebben niet met zekerheid kunnen vaststellen of de persoon op de achtergrond Peter optilt, derhalve een geldige sprong)

2e prijs

De tweede prijs is gewonnen door Barbamama.

Wie zegt er dat een 'verse mama' niet hip, sexy en actief kan zijn? Barbamama (voor de trouwe lezers... dit is mama Barrie!) bewijst hier aan heel Nederland het tegendeel. Dochter Lavie schrikt er een beetje van 😉 Papa Seb maakt de foto en denkt 'wat een lekker wijf is het toch ook'! En wij, wij zijn enorm trots op onze vriendin die zo lekker gek en wild is (nadat ze heeft uitgeslapen, je moet als kersverse mama wel je prioriteiten stellen natuurlijk). Barrie wint een hele boerenhand vol vingerpoppetjes (een koe, varken, kip, ezel en konijn).

3e prijs

De derde prijs is gewonnen door Bart en Annelies

Bart en Annelies zijn helemaal naar de andere kant van de wereld gereisd om een Wicked te vinden. Ze wilden namelijk 'in stijl' op de foto. Helaas moeten we ze vertellen dat deze ijsco mobiel géén Wicked is. Maar we vinden de foto wel heel Wicked!! Jonges, wat gaaf! Jullie winnen met dit superplaatje de derde prijs. En de derde prijs is... tja, gewoon een vingerpoppetje 😉

Troostprijs

De troostprijs gaat naar moederke Martens. Ze sprong een gat in de lucht omdat Jeroen en Miriam weer thuiskwamen en… belandde op haar billen! Ma Martens wint dan ook een gezellig gebreide Boliviaanse muts!

Vader en Moeder Martens springen een gat in de lucht. Jeroen en Miriam zijn weer thuis!!! Geen reden voor die panische gezichten dus!

Moederke Martens is zo hoog gesprongen dat ze landt... op haar billen! Gelukkig zijn er charmante heren in de buurt om haar overeind te helpen. En om ma 'met de blauwe billen' te troosten wint ze een mooie wollen muts. En daar kun je ook gewoon op zitten. Lekker zacht voor de billen 😉

Eervolle vermeldingen

En dan… heel veel eervolle vermeldingen. We hebben genoten. Het niveau is ontzettend hoog! Iedere jumper ontvangt dan ook zo’n prachtig Boliviaans vingerpoppetje 🙂

Paul Thijssen heeft wel een hele speciale foto ingestuurd. Hij springt met een Amerikaanse topbasketballer zo hoog hij kan. WOW!!! Heel stoerrrr

Jelle Sonke is niet bang! Hij springt zo... in het diepe!

Roos Sonke is een vlinder en springt en fladdert door de lucht!

Cato Sonke kan nog niet zo goed springen. Wel kan ze heel goed vliegen op de schommel in de achtertuin. Geldt dat ook?

Good old Piak (de hond van Seb en Barrie) doet ook een gooi naar goud. Sorry rakker... geen vingerpoppetje voor jou! Je kunt een balletje krijgen.

Else Smit springt zo hoog ze kan. "Misschien win ik wel een prijs" mailde ze ons. Natuurlijk wint Else met haar jump een vingerpoppetje. En een ijsje! Kom maar gauw langs en neem mama Carolien, broer Melle (beiden jumpend op de achtergrond) en papa Dave maar mee!

Knap staaltje girlpower van de moederkes en tante Charlotte!!

Hans en Amy doen de traditionele blote buiken jump. Heel charmant, heel sexy! Maar helaas... geen prijs. Het is de bedoeling dat de foto's op onze site mensen trekken. We willen natuurlijk niemand wegjagen 😉 En ruim die kamer eens een keer op.

Nicht Famke en neef Bart hebben heel de vakantie in Frankrijk geoefend. 1-2-3 JUMP! En dan zo mooi mogelijk het water in...

Ik zei nog... springen. Géén bommetje!

Medewerkers van "onderwegmetmartens" zijn uitgesloten van deelname. Maar zo'n plaatje kunnen we toch niet weigeren. Wat een knapperds zijn het he?! Dit was de meest snelle, service gerichte, humorvolle, gezellige helpdesk die we ooit hebben gehad!

En SAP zou SAP niet zijn... Wat een ontzettend gave, hoge foto! Waarschijnlijk wordt deze gebruikt in de volgende personeels wervings campagne? Kom werken bij het altijd hippe, gezellig, jumping SAP. Een van de rokjes was als het rokje van Marlin Monroe en vloog hoog de lucht in vertelde een bron. Helaas wilde de ex-collega niet met haar slipje op onze site. Er is dus geklust, door een andere handige collega, aan de foto. Een hoofdprijs zit er daarom niet in voor de SAPpers. Jammer hoor Yvonne dat je zo preuts bent. We hadden zo een heel nieuw publiek kunnen aantrekken op onze site. Ha, ha.

En dit zijn SAP-vriendinnen van Mim. Ze lijken te roepen 'Joepie, Mim is weer in het land!'. Mim roept en springt in Eindhoven... 'Joepie, gauw weer thee drinken bij de SAPpers! En lunchen, en kletsen, en, en, en'

Hé, hoe kan dat nou? Is er ineens niet één, maar zijn er twee knappe, blonde KLM stewardessen?!! (bijklussen in de eigen tijd, zijn wel heeeele korte vluchten). Wel zagen we dat hier enorm gesmokkeld is. Nicole springt (wat kijkt ze ontspannen he?!) van een keukentrapje af!!

Daniël en Esmée doen het nog één keer voor. SPRINGEN OMA!!! Waarschijnlijk smokkelt oma (ze staat gewoon op haar tenen) maar oké, ook oma heeft een vingerpoppetje verdiend!

Linda en Roel kunnen heel goed zwemmen... maar nog veel beter jumpen! Maargoed, papa en mama zijn natuurlijk natuurtalenten in de lucht! En de appel valt nou eenmaal niet ver van de boom!!

De 104-jarige ome Piet, de peetoom van Miriam, springt voor de gelegenheid uit een vliegtuig! Nou, dan win je natuurlijk de prijs voor de allerhoogste en allerstoerste jump! (of is het het allerhoogste toiletbezoek en heeft iemand hier de wc-pot weggepaint?)

Tante Mies, de peettante van Miriam, laat het nog één keer zien. Kijk jonkies, zo doe je dat!

Annemieke (getrouwd met onze eerste prijswinnaar) is een stuk slanker, leniger en hoger. Maargoed, ze hoeft er dan ook weinig voor te doen als Olympisch sportster

Stoer staan Stijn en Imke klaar om van papa's tarwebaal af te springen (rijdt papa daar op de achtergrond?). Let op Stijn... 1 - 2 - 3 ...

Zo!!! Die Stijn is dus écht niet bang! Jump Stijn, Jump!!! Want jumpen kan je dus heeeeel goed als je al 4 jaar bent 🙂 En hard rennen ook, maar niet zo hard als....tja, wie liet je ook al weer zo schrikken?

Advertenties

Blijf dichtbij

november 16, 2007

Gisterenavond ben ik ontzettend in het zonnetje gezet door mijn collega’s van SAP. Eigenlijk overtrof dit afscheid mijn stoutste dromen of verwachtingen. Voor zover je die mag hebben natuurlijk…

Al was ik best benieuwd, laat ik maar eerlijk zijn 🙂 Maar ik was dan ook al flink verlekkerd door de privé DM-campagne die ik afgelopen weken op de deurmat vond.

Lieve briefjes met prikkelende headings. Steeds weer een ander onderwerp en gadget in een SAPdoosje. Zo kreeg ik bijvoorbeeld een things (not) to do lijst. Een ‘placemat build it yourself bouwpakket’ (met lieve, leuke en soms erg belastende foto’s uit de vele jaren bij SAP).

En maandag kreeg ik een uitnodiging voor donderdagavond vergezeld door twee pakjes Kleenex. De tekst die erbij hoorde ‘Je hoeft niets te doen, behalve te genieten. Neem de zakdoeken maar mee, want je weet nooit’. Tju toch, ik ben toch al zo’n brulaap. Daar heeft toch niemand wat aan als ik ook nog eens een potje ga zitten simmen…

Als ik uit de auto stap ben ik dan ook best een beetje zenuwachtig. Er klinkt gejoel en gejuich van mijn collega’s als ik het Restaurant Lai Thai in den Bosch binnenstap. Daar is ze! Tjonge, je ziet het misschien niet aan me op zo’n moment, maar mijn hart klopt in mijn keel. En ook betrap ik mezelf erop dat ik zelfs een beetje loop te bibberen.

‘Relax Mim… Hé jij bent toch die stoere wereldreizigster die alles aankan?’ Probeer ik mezelf moed in te praten. Maar eigenlijk verdwijnt het rare gevoel pas als ik 10 minuutjes op ‘de troon’ heb gezeten. Troon? Ja ha, ha, de tafels staan in een ‘hoek- opstelling’. In de hoek staat een ronde tafel en daaraan mag ik zitten. Zo kan ik beiden tafels overzien. Ik voel me eigenlijk net een soort Sinterklaas op een troon. Gelukkig zitten mijn maatjes van blok C aan dezelfde tafel. Blok C? De bureau’s, op kantoor, zijn per vier gegroepeerd. En het groepje waaraan ik zat noemden we altijd blok C. Oftewel: Het blok van de écht leuke mensen 😉

Gelukkig wordt de tafel snel volgezet met allerlei Thaise heerlijkheden. Geen tijd om te ‘miemelen’. Mmmmmm kip met cashewnoten, zoete kabeljauw, kip in groene curry, beef in een hete curry… Da’s een goede voorbereiding op onze reis 🙂

Na het hoofdgerecht staat Otto op voor een speech. Hij weet het mooi te brengen en ik word er flink doorheen gehaald… Gelukkig heb ik al een rood hoofd, anders had ik zeker tot mijn kruin gekleurd. Want natuurlijk worden niet alleen mijn charmante acties belicht. Zo wordt bijvoorbeeld ook nog even stilgestaan bij een DM waarbij ik persoonsnamen en bedrijfsnamen verwisselde. Dit had ik natuurlijk liever geheim gehouden tot het einde der dagen 😉

Na Otto’s speech tovert Cees zijn gitaar tevoorschijn. Er is een lied voor me geschreven en dat wordt door alle collega’s ten gehore gebracht!!! Na een paar klanken ontdek ik de melodie ‘Blijf bij mij’ van mijn grote vriendin Ruth. Zouden ze weten dat ik nog ieder jaar naar een concert van haar ga? Dit lied heet ‘Blijf dichtbij!’ en is zo ontzettend lief. Daar waren die zakdoeken voor bedoeld! Maar tranen blijven uit. Ik kan alleen maar stralen en alles over me heen laten komen.

Dan zijn er cadeaus en krijg ik een ontzettend toffe reisgids overhandigd. Deze is niet, nooit en nergens te koop in welke winkel dan ook. Mijn collega’s hebben hem speciaal voor mij geschreven! Iedereen geeft in de gids tips die Jeroen en mij naar de meest onverwachte plekjes van de wereld zullen brengen. Van San Francisco naar Texel, van Bolivia naar Alaska, Graceland, Spanje, Costa Rica, Toscane, Ibiza, Liempde en nog veel, veel meer bestemmingen. De gids is opgemaakt door ‘de vrienden’ van HSP en gedrukt door ‘de vrienden’ van Biblo van Gerwen. Ik ben er echt even stil van.

Teammaatje Mark heeft ook nog een cadeautje voor me. Met mijn verjaardag gaf ie al een LP reisgids waarmee hij me waarschuwde tegen alle enge ziektes in het buitenland. Waarschijnlijk alleen maar bedoeld om me in Nederland & bij SAP te houden… Nu heeft ie een cadeautje zodat ons afscheid niet te pijnlijk zal zijn. Nieuwsgierig pak ik het pakje uit en vind een digitaal fotolijstje in sleutelhanger formaat. De bedoeling was met 30 foto’s van hemzelf 🙂 Tju, zal naast zijn collegialiteit ook zijn humor gaan missen!

Dan volgt er een toetje, een kopje thee en is het écht afgelopen. Buiten krijg ik de laatste dikke knuffels en stap ik in mijn auto. Nou, dat was het dan…

Whééééééeéé Boehoeoeoeoeoe 😦 Waar zijn mijn zakdoekjes?

Dat was een leuk avondje!

november 2, 2007

Tijdens de SAP- kickoff heb ik een theater bon ‘gewonnen’. Die bon kreeg ik omdat mijn naam gekozen is voor het SAP nieuwbouwproject. Mijn naam? PROUD (Providing Relations & Ourselves an Unique Destination).

Gisterenavond heb ik de bon, samen met twee andere ex-SAPpers (Esther en Angelique) verzilverd. Na een ‘snelle lasagne’ in huize Martens in de auto naar Breda. We hadden namelijk kaartjes voor Doe Maar!.

Angelique had, om de feestvreugde extra te verhogen, wat ‘glow-in-the-dark’ (oh, so 80-ies) armbandjes bij. Ik mocht als gastvrouw de ‘echte’ Doe Maar kleuren om 🙂 Ha, ha, het zijn de kleine dingen die het doen!

De musical speelde in een uitverkocht (1100 personen) Chasé. Licht uit, spots aan en meteen een lekkere hit erin. We hebben de hele avond met een enorme smile op ons gezicht gezeten. Dit is leuk!!! Echt een supermusical. Lekker pittig, snel en humoristisch. Alle ‘Doe Maar’ hits zijn op een knappe manier verweven in een grappig verhaallijntje.

En omdat de liedjes zo ontzettend bekend zijn, krijg je helemaal zin om mee te hummen en zingen. Dat deden onze achterburen trouwens ook 😉 Gelukkig mocht het met de ‘applaus ronde’ LUIDKEELS!! Jeetje, dat lucht op!

Deze tamme kraai heeft zojuist de oude CD onder het stof vandaan gehaald en galmt vandaag een gezellig potje mee. Als ik dat gisteren gedaan had, waren we uit de zaal verwijderd vrees ik…

3 is a magic number…

oktober 23, 2007

Dankzij de aftel- kalender van Marijke is duidelijk dat ik nog maar drie hele dagen werkzaam ben bij SAP! Iedere avond een leuk moment als ik weer een blaadje afscheur. ‘Opletten…, daar gaat er weer één!!’ Als je goed kijkt, zie je dat Mark me al gedag zwaait (blij dat ie bijna van mij verlost is?): ‘Dag hoor Mim, kijk je uit voor alle enge beesten waarvoor ik je gewaarschuwd heb?’.

‘Tis raar dat het eind nu echt in zicht is. Vorige week nam ik al ‘werk-afscheid’ van Linnepin (HIEP HIEP HOERA trouwens, want ze is vandaag jarig!). Met Linda heb ik lang in één team samengewerkt. Heel veel lol gehad om alles en niks. En dan geef je elkaar ineens een dikke knuffel omdat het ‘de laatste werkdag samen’ was. Gelukkig zien we elkaar nog op het SAP afscheid etentje.

En toen ik dit weekend even inlogde vond ik ook al een mailtje van collega Anja. Zo lief! Maar ook zo raar!! Brrrrrrrrrrrr collega’s met wie je jaren vriendschappelijk omgaat zie je straks niet meer. Dat vind ik een vervelende gedachte 😦

Collega Natasja merkte vorige week op ‘volgens mij vind je het doodeng, steeds als ik over je reis begin, verander jij van onderwerp‘. Tja,… heel veel is er natuurlijk nog steeds niet gepland, dus de planning doornemen kan niet. Mijn verhaal over verre bestemmingen is dan ook snel afgelopen. Maar ik moet haar ook wel een beetje gelijk geven, spannend vind ik het zeker! Waar kiezen we voor? Wat komt er op ons pad? Want dat we beiden toffe collega’s en werkgevers achterlaten is wel duidelijk. Je weet wat je hebt hé?! Mim gaat normaal altijd voor zekerheid 😉 Wat de toekomst biedt is nog niet bekend…

Maargoed, even rustig, géén paniek. Ik ga met Jeroen! Dat maakt toch dat ik de hele wereld aankan 🙂 Eigenlijk is het net als zo’n mega-attractie waar je lang over twijfelt of je erin gaat. Spannend vooraf, spannend gedurende de ‘rit’ maar meteen ook ontzettend gaaf. Af en toe iets nieuws ervaren is gewoonweg kicken! (hopelijk word je hier niet ‘groen’ van)…